Bugun Atamizin vefatinin 68 yili, hasretle aniyoruz ve hep onun ilkeli politiklarini devam ettirecek bir iktidar arayoruz. Ancak biliyoruz ki icinde bulundugumuz bu dis borc bataginda alacaklilarimiz ne kadar ayaga kalkmamizi isterse o kadar kalkabiliyoruz. Biz aslinda sadece kendimizi kandirmaya ve iyi gunleri bekleme devam ediyoruz. Ekonomik alandaki bu kotu gidis Atamizin belirttigi tam bagimisizlik yolunda gidisimize engel cunku artik savaslar savas alanlarinda degil ekonomik alanlarda yapiliyor ve bu savasta ayakta kalabilenler tam bagimsiz olabiliyorlar. Ne kadar kotumser olursam olayim yine de bunun istendiginde(buna cesaret edebilecek biri ciktiginda) cozulebilecek bir sorun oldugunu dusunuyorum. Ancak benim icimi bu ulkede her gun yaralayan ve ulkem icin gercekten umutsuzluga dusmeme neden sey insanliktan cikmaya baslamamiz. Su ulkede hicbir gun olmayacak mi gazete basliklarinda cocuklara, bebeklere yapilan eziyet, iskence ve cinsel tacizle ilgili bir haber cikmasin? Ustelik biliyorum ki gazetelere yansiyanlar yasananlarin binde biri. Bu yasananlar insanligimizi kaybettigimizin bariz delilleridir, kimse munferit olaylardir deyip savusturmaya kalkmasin. Atamizin bize biraktigi ulke bu degildi, biz her konuda geriye gittik ancak insan olmak hususunda birakin o tarihleri tas devri zamanlarina kadar geriledik ne yazik ki.
|
